Żywopłoty, Sadzonki na żywopłoty, rośliny żywopłotowe, cięcie żywopłotów, Porady

Żywopłoty Żywopłot Sadzonki na żywopłot Żywopłot szybkorosnący

Żywopłot może być przeznaczony do różnych celów, a także może pełnić różne funkcje.  Od celu, w jakim chcemy posadzić żywopłot uzależniony jest typ żywopłotu.

Żywopłoty funkcjonalne:

  • żywopłoty – zasłony:

Kiedy chcemy zapewnić sobie trochę spokoju i odciąć się od ciekawskich spojrzeń sąsiadów najlepszym rozwiązaniem będzie żywopłot – zasłona. Aby spełniał swoją funkcję, musi mieć przynajmniej dwa metry wysokości, powinien on być również odpowiednio wąski, tak, by zajmował jak najmniej powierzchni w naszym ogrodzie. Do takich żywopłotów najlepiej nadają się gęsto rosnące drzewa i krzewy, które dzięki swojemu rozgałęzieniu pozwolą nam uzyskać oczekiwany efekt. Tutaj dobrym wyborem będzie np. grab pospolity http://sklep.iglaki.net/drzewa-lisciaste/96-grab-pospolity-carpinus-betulus-zywoplot.html?search_query=grab&results=1

  • żywopłot chroniący przed hałasem:

żywopłoty mogą zmniejszać natężenie hałasu w naszym ogrodzie – najczęściej występującym hałasem jest  ruch uliczny. Przed takim hałasem ochronić mogą szerokie żywopłoty z mocnoulistnionych drzew i krzewów.

 

  • Żywopłot ochronny:

Niektóre żywopłoty ochronią nas przed niepożądanymi gośćmi. Takim krzewem jest Berberys Thunberga „Berberys Thunbergii”

 

  • Żywopłoty dzielące przestrzeń w ogrodzie:

Żywopłotem możemy także podzielić ogród na mniejsze części, parcele. Nie ma tutaj żadnych wskazań co do rodzaju krzewów.

  • Żywopłot w zastępstwie ogrodzenia:

Chcąc mieć żywopłot, który będzie pełnił funkcję ogrodzenia, należy pamiętać, że musi on w miarę szybko zacząć pełnić swoją funkcję – żywopłotu – ogrodzenia.  Najlepsze będą więc tutaj drzewa i krzewy szybko rosnące, które szybko utworzą gęsty żywopłot.

Najczęściej wybieraną rośliną na taki żywopłot jest tuja brabant http://sklep.iglaki.net/drzewa-iglaste/122-tuja-brabant-thuja-brabant-szybki-zywoplot.html?search_query=thuja&results=7

 

Wyróżniamy żywopłot niski oraz żywopłot wysoki:

Żywopłotem niskim nazywamy najczęściej żywopłot, którego wysokość nie przekracza 1 do 2 m – taki żywopłot nie będzie rzucał dużego cienia, a przy odpowiednim cięciu nie będzie też zajmował dużo miejsca. Może on pełnić funkcję osłonową lub chroniącą przed hałasem.

 

W przeciwieństwie do niskiego żywopłotu – wysoki żywopłot daje cień, a także osłania przed wiatrem, a także zapewni nam dyskrecję w ogrodzie.

 

Drzewa i krzewy liściaste na żywopłoty formowane:

 

Berberys pospolity „Berberys vulgaris”

 gęsty żywopłot o funkcji ochronnej, jest zimozielony i ma małe wymagania. Potrzebuje on stanowiska słonecznego lub półcienistego -znosi nawet słabe typy gleb. Optymalne są jednak gleby lekkie, piaszczysto – gliniaste o dużej przepuszczalności.  Berberys zwyczajny W środowisku naturalnym występuje w Europie. Znany jest również pod potoczną nazwą „kwaśnieć”. Osiąga do 2-3 m wysokości, pędy posiada słabo rozgałęzione, łukowato wygięte, pokryte cierniami. Berberys posiada także drobne liście, które są owalne o ząbkowanych brzegach – jesienią  przebarwiają się one na żółto, pomarańczowo oraz na żółto i bordowo. Kwiaty są drobne, żółte, zebrane w pęczki. Berberys zwyczajny kwitnie w maju i czerwcu. Ozdobą są jajowate, czerwone jagody.

Berberys pospolity można sadzić jesienią lub wiosną . Nie wymaga on wielu pielęgnacyjnych zabiegów. Warto jednak go przyciąć kilka lat, aby utrzymać zwarty, dekoracyjny pokrój.

Szczególnie dekoracyjną i odporną jego odmianą jest Berberys Thunberga „Atropurpurea”.

http://sklep.iglaki.net/sadzonki-/138-berberys-thunberga-atropurpurea-berberis-thunbergii-atropurpurea.html?search_query=berberys&results=2

 

Bukszpan wieczniezielony „Buxus sempervirens”

Bukszpan wykorzystywany jest na żywopłoty od bardzo dawna. Wykorzystywany jest do tworzenia formowanych żywopłotów, obwódek i figur geometrycznych. Bukszpan może osiągnąć 2-4 m wysokości. Pokrój ma gęsty, posiada drobne, skórzaste, zimozielone  liście.  Bukszpan kwitnie od kwietnia do maja. Nadaje się on na stanowiska bardzo słoneczne, ale również cieniste. Preferuje on gleby przepuszczalne, średnio zasobne, umiarkowanie wilgotne. Można go sadzić wiosną lub jesienią. Krzew jest mrozoodporny. Znosi suszę, zanieczyszczenie powietrza i późniejsze przesadzanie. Bardzo dobrze reaguje na cięcie i strzyżenie. Najlepsze pory do cięcia do kwiecień oraz koniec czerwca.

 

Grab pospolity „Carpinus betulus”

Drzewo osiąga 10-20 m wysokości, jego korona jest stożkowata lub okrągława. Liście grabu są eliptyczne. Grab kwitnie od kwietnia do maja, a owocem jest orzeszek z trójklapową okrywą.

Grab pospolity dobrze rośnie na każdym stanowisku zarówno słonecznym jak i zacienionym. Preferuje gleby przepuszczalne, średnio zasobne.

Drzewo można sadzić jesienią lub wiosną. Jest gatunkiem mrozoodpornym. Najlepszą odległością przy sadzeniu żywopłotu będzie 25-30 cm.  Dobrze reaguje na cięcie i formowanie. Powstaje z niego bardzo ładny żywopłot.

Bardzo mało wymagające oraz dobrze znoszące drzewo nadające się na żywopłot. Najlepszymi stanowiskami dla niego będą słoneczne oraz półcieniste. Nadaje się do silnego cięcia formującego.

 

Buk zwyczajny „Fagus sylvatica”

http://sklep.iglaki.net/drzewa-lisciaste/41-buk-pospolity-zwyczajny-fagus-silvatica.html?search_query=buk+z&results=5

Drzewo osiąga 20 -30 metrów wysokości.  Kora buka pospolitego jest cienka, popielatoszara.  Liście są eliptyczne lub jajowate. Kwitnie od marca do maja.

Buk pospolity dobrze rośnie na stanowisku półcienistym i zacienionym. Preferuje gleby żyzne, przepuszczalne, umiarkowanie wilgotne, wapienne gleby.

Buk pospolity można sadzić jesienią lub wiosną. Drzewo jest mrozoodporne, jednak kwiaty i liście mogą być uszkadzane przez wiosenne przymrozki. Buk odporny jest na zanieczyszczenie powietrza.

 

Dąb czerwony „Quercus rubra”

Drzewo osiąga 20-25 m wysokości. Drzewo wykształca rozłożystą koronę, liście są klinowate- jesienią przebarwiają się na pomarańczowo i czerwono. Owocem dębu czerwonego jest szeroki żołądź.

Dąb czerwony ma małe wymagania. Może rosnąć na stanowiskach słonecznych, półcienistych oraz zacienionych- nie przeszkadzają mu gleby suche, a nawet jałowe.

Sadzonki dębu sadzi się jesienią lub wiosną. Gatunek jest mrozoodporny – dodatkowo odporny jest na zanieczyszenie powietrza i suszę.

http://sklep.iglaki.net/drzewa-lisciaste/94-dab-czerwony-szypulkowy-quercus-rubra.html?search_query=dab+czerwony&results=1

 

Ligustr pospolity „Ligustrum vulgare”

Najczęściej wybierany krzew na żywopłot.  Krzew osiąga zwykle 2 -3 m wysokości. Liście ligustra są niwielkie, skórzaste, częściowo zimozielone.  Białe kwiaty ligustra tworzą tworzą gęste, ale krótkie wiechy. Nie traci on wszystkich liści w trakcie łagodnych zim.  Ligustr kwitnie od czerwca do lipca. Jego owocem jest jajowaty, czarny, błyszczący pestkowiec. Dobrze radzi sobie wszędzie – nie ma specjalnych wymagań co do gleby, ani też stanowiska. Aby uzyskać piękny żywopłot należy go przycinać. Można go sadzić jesienią lub wiosną.  Jeśli chcemy z niego utworzyć żywopłot, najlepiej sadzić go w odległości między sadzonkami 25-30 cm. Ligustr bardzo reaguje na cięcie i szybko odrasta. Jego zaletą jest również odporność na zanieczyszczenia powietrza i suszę.

 

Pęcherznica kalinolistna „Physocarpus opulifolius”

Często polecana na żywopłoty. Pęcherznica osiąga wysokość 2-3 m. Posiada owalne liście. Jej drobne kwiaty mają białą lub różową barwę i tworzą baldachy. Pęcherznica kwitnie od czerwca do lipca – a jej owocem jest czerwony mieszek. Nie ma ona dużych wymagań – krzew może rosnąć w miejscach lekko zacienionych, a gleby, jakie preferuje to lekko wilgotne, przepuszczalne, zasobne w składniki pokarmowe. Pęcherznica odporna jest także na mróz i silne wiatry. Można ją sadzić jesienią lub wiosną. Pęcherznica kalinolistna dobrze znosi cięcie i formowanie.  Krzew nie wymaga wielu zabiegów pielęgnacyjnych.

 

Iglaki na żywopłot:

Cis pospolity „Taxus baccata

Bardzo dobrze znosi przycinanie, jest zimozielony oraz ma niewielkie wymagania. Będzie rozwijał się dobrze w cieniu jak i na stanowisku słonecznym. Optymalnymi glebami dla cisa pospolitego są żyzne, próchnicze, przepuszczalne i umiarkowanie wilgotne gleby.  Nieprzycinany cis może osiągnąć ponad 5 m wysokości.  Można go jednak przycinać, aby utworzyć okazały, niższy żywopłot.

Cis pospolity posiada ciemnozielone, miękkie igły. Wytwarza miękkie osnówki otaczające nasiona.

 

Thuja brabant „Thuja occidentalis”

Najczęściej wybierana na żywopłoty. Wszyscy ją znają. Rośnie szybko oraz gęsto. Thuja brabant dobrze znosi przycinanie, jeśli robi się to regularnie i często.

Została ona wyselekcjonowana w holenderskiej szkółce w regionie Brabancji – stąd wzięła się jej nazwa. 

http://sklep.iglaki.net/drzewa-iglaste/64-tuja-brabant-thuja-occidentalis-4-lata.html?search_query=thuja+brabant&results=5

 

Brabant – odmiana szybko rosnąca, o pokroju kolumnowym, osiągająca ponad 10 m wysokości. Rocznie przyrasta do 40 cm. Barwa gałązek jasnozielona. Jeden z najlepszych żywotników na wysokie żywopłoty cięte. Dobrze znosi niskie temperatury w naszym klimacie. 

Thuja brabant wymaga zasobnych oraz żyznych gleb- najlepiej rośnie w klimacie chłodnym i wilgotnym. 

 

Choina kanadyjska „Tsuga canadensis”

Bardzo często wybierana na żywopłoty. Ze względu na duże wymagania wodne może także służyć jako dekoracja oczek wodnych.

Choina kanadyjska osiąga 15-20 m wysokości, ale rośnie dosyć wolno. Jej roczny przyrost to około 20 cm. Jej charakterystyczną cechą jest lekko przewieszający się wierzchołek oraz luźny pokrój. Pędy pokryte są drobnymi, spłaszczonymi igłami.

Optymalnym stanowiskiem dla choiny kanadyjskiej jest miejsce  lekko zacienione. Gleba- żyzna, przepuszczalna. Tsuga canadensic jest mrozoodporna. Wymaga regularnego podlewania.

Dobrze znosi cięcie i jest łatwa do formowania. Najlepiej  sadzić choinę kanadyjską jesienią lub wiosną.

http://sklep.iglaki.net/drzewa-iglaste/104-choina-kanadyjska-tsuga-canadensis.html?search_query=choin+kanadyjska&results=2

 

Cyprys Lawsona „Chamaecyparis lawsoniana”:

Jest to jeden z najbardziej dekoracyjnych gatunków cyprysa. Osiąga wysokość 20-25 m. Posiada płaskie,  ostro zakończone łuski. Jego drobne szyszki pokryte są białoniebieskim nalotem. Często wytwarza on pióropuszowate wierzchołki.

Cyprys Lawsona preferuje stanowiska ciepłe, słoneczne, które osłonięte będą od silnych wiatrów. Potrzebuje żyznej gleby o odczynie obojętnym, lekko kwaśnym lub kwaśnym.

Cyprys Lawsona źle reaguje na przesuszenie, może on przemarzać w czasie ostrej zimy, z powodu tego zalecane jest stosowanie okrycia.

Cyprys lawsona nadaje się do formowania.

http://sklep.iglaki.net/drzewa-iglaste/106-cyprysik-lawsona-cyprys-chamaecyparis-lawsoniana.html?search_query=cyprys&results=1

 

Daglezja zielona „Pseudotsuga menziesii”

Drzewo dorasta do 30 – 40 m wysokości.  Igły daglezji są miękkie, połyskujące, a po zgnieceniu wydzielają przyjemny, cytrynowy zapach.

Daglezja zielona preferuje stanowiska słoneczne, ciepłe. Jest natomiast tolerancyjna względem podłoża – najlepsze będą gleby próchnicze, piaszczysto – gliniaste, umiarkowanie wilgotne.  Jest odporna na suszę. Jeśli pojawią się surowe zimy może ona podmarzać – nie można dopuścić do zalegania na niej pokryw śniegowych, ponieważ powodują one wyginanie i wyłamywanie pędów. Daglezja zielona niezbyt dobrze reaguje na zanieczyszczenia powietrza.

 

Żywopłoty kwiatowe i owocowe:

W przypadku, kiedy mamy do dyspozycji odpowiednią dużą powierzchnię, możemy zastanowić się nad nieformowanym żywopłotem naturalnym. Rośliny mogą wtedy osiągnąć pełnię naturalnego pokroju, a także kwitnąć i owocować.

 

Dereń jadalny „Cornus Mas”

Rośnie on gęsto oraz szeroko, rośnie do ponad 2 m wysokości. Lubi stanowiska słoneczne, a także zacienione – nie ma on wielkich wymagań. Kwitnie na żółto, ale owoce ma czerwone, podłużne wielkości wiśni.

 

Bardzo dobrze sprawdzi się również żywopłot z róży, ponieważ dzięki kolcom  będzie on nie do przejścia.

 

Przygotowanie do sadzenia żywopłotu:

Przed sadzeniem należy przede wszystkim oczyścić ziemię z korzeni, kłączy  i chwastów. Następnie wykopujemy rowek, którego objętość powinna być dwa razy większa od objętości korzeni. Jeśli ziemia jest zbita- należy ją rozluźnić.  Jeśli gleba jest uboga w składniki odżywcze, można ją wymieszać z dobrą ziemią ogrodową.

 

Jeśli gleba jest złej jakości albo zmieszana z gruzem – trzeba ją koniecznie rozluźnić, oczyścić przed sadzeniem. Jeśli zostanie to zaniedbane – rośliny będą mieć problemy z rośnięciem.

 

Po zasadzeniu żywopłoty musimy koniecznie podlewać. Dopiero w momencie, kiedy żywopłot dobrze się ukorzeni na wybranym przez nas stanowisku i zacznie wyraźnie rosnąć, ma szansę sam zapewnić sobie odpowiednią ilość wody przez korzenie. Może to potrwać rok- szczególnie w przypadku, gdy sadzimy starsze rośliny.

 

Również w przypadku żywopłotów z roślin sadzonych w doniczkach należy pamiętać o podlewaniu i obserwować glebę, szczególnie w czasie suszy.

Aby gleba utrzymała prawidłową wilgoć – trzeba podlewać ją wielokrotnie – mniejszymi ilościami wody.

 

Ciekawostka!

Żywopłotów zrzucających liście nie trzeba dodatkowo podlewać w zimę – przeciwieństwem będą drzewa i krzewy zimozielone oraz iglaki.

 

Przycinanie oraz formowanie żywopłotów:

Podstawowymi narzędziami do cięcia żywopłotów są dobre nożyce ogrodowe oraz nożyce do żywopłotu.

Długie powierzchnie żywopłotu przycinam długimi nożycami do żywopłotu- grubsze gałęzie nożycami do gałęzi.

 

Żywopłoty formowane należy strzyc regularnie- dzięki temu będą się one dobrze rozgałęziać i stworzą piękny żywopłot.

Pierwsze cięcie należy wykonać wczesną wiosną. W ten sposób pobudzimy żywopłot do silnego rozwoju.

Drugie cięcie najlepiej wykonać mniej więcej pod koniec czerwca, po pierwszym, najsilniejszym okresie wzrostu. Przycina się wtedy nowe pędu mniej więcej w połowie.

 

Żywopłot który będzie często i regularnie przycinany będzie się bardzo dobrze rozwijał, będzie gęsty i zdrowy – lepiej ciąć często i mało niż rzadko i silnie.

 

Przycinanie żywopłotów z iglaków:

Iglaki -cyprysy oraz żywotniki również należy przycinać możliwie często, jednak mniej intensywnie. W ten sposób lepiej się rozgałęziają, dzięki czemu dość szybko ładny, gęsty żywopłot.

 

Zasady cięcia żywopłotów:

  1. Cięcie letnie: hamuje energię wzrostu.
  2. Cięcie zimowe: zwiększa energię wzrostu.
  3. Wspomaganie wierzchołka pędu: pąk położony najwyżej ma najintensywniejszy potencjał wzrostu.
  4. Wspomaganie rozgałęzienia: przy pędach zwieszających się rozwijają się też pąki przy rozgałęzieniu, nawet wtedy gdy są słabo wykształcone.

 

Do grupy gorzej tolerujące cięcia należą:

Sosny, świerki i jodły.

Natomiast bardzo dobrze znoszą cięcie:

Cyprysy, jałowe, żywotniki.

 

Termin cięcia:

Termin cięcia uzależniony jest od gatunku oraz typu jego wzrostu.  Niektóre iglaki: jodły, świerki oraz sosny zaczynają gwałtowny rozwój wiosną. W tym czasie pojawia się u nich wiele młodych pędów, które kończą wzrost w momencie nadejścia lata. Na początku pędy są bardzo miękkie  i elastyczne, z czasem zaczynają drewnieć, pod koniec lata są już twarde i wyprostowane.  Cięcie najlepiej  przeprowadzić wczesną wiosną (kwiecień).  Cisy, cyprysy, jałowce oraz żywotniki rozpoczynają wzrost wiosną i trwa on nieprzerwanie do końca lata. Pierwsze cięcie tych iglaków najczęściej przeprowadzane jest wczesną wiosną, zanim rośliny rozpoczną wegetację, drugie z początkiem lata (lipiec), kiedy już wyraźnie rozwiną się młode, jasne pędy. Cięcie takie nie jest polecane w późniejszym terminie, ponieważ, gdyż powoduje to wyrastania młodych pędów, które nie zdążą zdrewnieć przed nadejściem zimy – a silne wiatr mróz mogą spowodować ich przemarznięcie, a także osłabić całą roślinę.

 

Cięcia w skrócie:

Cięcie formujące– stosowane jest w celu osiągnięcia  podstawowego kształtu pnia i układu gałęzi (uzyskanie zamierzonej formy rośliny),

Cięcie korekcyjne – przycięcie pędów i gałęzi, które w wyniku nadmiernego lub nieprawidłowego wzrostu naruszają określony pokrój korony.

Cięcie odmładzające – polega na znacznym skróceniu starych gałęzi, w wyniku czego wyrastają nowe pęd.

Cięcie pielęgnacyjne – polega ono na usuwaniu pędów, gałęzi chorych, zainfekowanych, obumierających i suchych.

Cięcie prześwietlające – usuwanie niektórych gałęzi z wewnętrznej części korony drzewa lub pędów krzewu (przerzedzanie), co pozwala na wprowadzenie do wnętrza korony większej ilości światła.

Cięcie zachowawcze – ma na celu utrzymanie określonej formy drzewa lub krzewu.

Rośliny wybierane  na żywopłot w skrócie:

Thuje Brabant, Thuja brabant, Tuja, Grab pospolity, Buk pospolity, Cis pospolity, Cyprys lawsona, Choina kanadyjska, Bukszpan wieczniezielony, Pęcherznica kalinolistna, Berberys, Ligustr poposlity

 

grab pospolity 2

grab pospolity, carpinus betulus sadzonki

grab pospolity, carpinus betulus sadzonki

grab pospolity, carpinus betulus sadzonki, żywopłot, szybki żywopłot

grab pospolity, carpinus betulus sadzonki, żywopłot, szybki żywopłot

 

Więcej informacji o sadzonkach oraz możliwość zakupu:

http://sklep.iglaki.net/

 

 

 

 

 

Źródła:
Michał Mazik „Encyklopedia Ogrody”
Peter Klock „Żywopłoty. Zakładanie. Przycinanie. Pielęgnacja”
Marek Majorowski „Iglaki- cięcie i formowanie, żywopłoty”
CLOSE
CLOSE